گم شدم درخود نمی دا نم کجا پیدا شدم

 

                        شبنمی بودم زدریاغرقه دردریا شدم

 

سایه ای بودم ازاول برزمین افتاده خوار

 

                راست کاءن خورشید پیدا گشت ناپیداشدم

 

ز آمدن بس بی نشانم وز شدن بس بی خبر

 

                        گویا یک دم بر آمد کامدم من یا شدم

 

می پرس از من سخن زیرا که چون پروانه ای

 

                    در فروغ شمع روی دوست ناپروا شدم

 

در ره عشقش چو دانش باید و بی دانشی

 

                 لاجرم در عشق هم نادان و هم دانا شدم

 

 هیلا