وقتی که ...

             خورشید خالصانه

کویر سینه ها را

           نور باران می کند

و در کنار غنچه های نو شکفته زندگی را نوش جان می کند

وقتی که . . .

          خورشید با قلبها

          مهربان و خودی است

در میان نگاه دلها

                                         محبت  را                              

                                                                        یکسان تقسیم می کند

وقتی که . . .

        در کنار هیچ گلی بی سبب                          

                                                                       خاری نمی روید

و در قلب هر نوع گلی

                                                                     چشمه زندگی می جوشد

ناگاه . . .

     بیمار می شود خورشیدی که

                                                                    امید گلهاست

               زرد می شود گلبرگهای

                                                             باغ وجود

دست می کشد از نور افشانی

                                                              ماهٍ 

                                                      افسرده و پریشان

                                                                                                      لیدا